Liturgia Dwudziestej Piątej Niedzieli Zwykłej ukazuje nam, że Bóg jest dobrocią i sprawiedliwością wykraczającą poza ludzkie kryteria oceny.
Izajasz zachęca nas do szukania Pana i Jego miłosierdzia: myśli i drogi Pana przewyższają ludzkie.
Znaczenie ewangelicznej przypowieści polega na podkreśleniu bezinteresownej dobroci Boga, który kocha wszystkich, nawet grzeszników, i hojnie nagradza nawet tych, którzy powołani w ostatniej chwili, hojnie odpowiadają. Nie należy domagać się fałszywych praw ani uważać się za lepszych od innych: ważne jest pełnienie woli Ojca, szukanie Jego chwały i czynienie dobra naszym braciom i siostrom. Reszta zależy od Niego!
Módlmy się do Pana, aby obdarzył nas bezcennym zaszczytem pracy w Jego winnicy od rana.
Post a comment