Liturgia Dwudziestej Drugiej Niedzieli Zwykłej przypomina nam, że krzyż jest nieunikniony w życiu chrześcijańskim.
Jezus otwarcie mówi o swojej męce i karci Piotra, który Go od tego odwodzi. Pójście za Mistrzem wiąże się z krzyżem. Zbawienie duszy, które jest najważniejsze, nie polega na zamykaniu życia we własnym egoizmie, lecz na hojnym otwarciu go na służbę Bogu i braciom.
Wymaga to poświęcenia, ale dla chrześcijanina jest to również droga do zmartwychwstania.
Módlmy się do Pana, aby pozwolił nam okazywać szczerą miłość, ofiarowując się Bogu, przemieniając nasz sposób myślenia i wypełniając Bożą wolę.
Post a comment