UBI SAXA PANDUNTUR IBI PECCATA HOMINUM DIMITTUNTUR

 

(Tam gdzie si臋 otwiera ska艂a, tam b臋d膮 przebaczane grzechy ludzkie)

 

Ten napis wyryty na 艂uku nad drzwiami z br膮zu przy wej艣ciu do Bazyliki, kt贸ry informuje o s艂owach wypowiedzianych, zgodnie z tradycj膮, przez samego 艣w. Micha艂a Arch. do biskupa 艢w. Lorenzo Maiorano podczas jednego z objawie艅, podkre艣la istotn膮 prerogatyw臋 Sanktuarium, w 1997 roku oficjalnie uznan膮 przez Ko艣ci贸艂 艢wi臋ty, jako miejsce Anielskiego odpustu. W wejsciu zamurowane s膮 trzy herby, przedstawiaj膮ce: herb 艣w. papie偶a Jana Paw艂a II, arcybiskupa Manfredonia-Vieste, Vincenzo d鈥橝ddario oraz opiekun贸w Sanktuarium, Ksi臋偶y Michalit贸w.

W ten spos贸b powsta艂a zupe艂nie nowa Kaplica Pojednania, aby zapewni膰 wszystkim pielgrzymom miejsce, w kt贸rym w ciszy i skupieniu mog膮 przyst膮pi膰 do Sakramentu Pokuty i ponownie do艣wiadczy膰 Bo偶ego przebaczenia grzech贸w.

Kaplica, wybudowana z okazji Jubileuszu trzeciego tysi膮clecia, od razu wydaje si臋 okaza艂a, z dachem wspartym na pot臋偶nej konstrukcji z laminowanego drewna, wspartym na 艣cianach pokrytych miejscowym kamieniem. Dziewi臋膰 belek, kt贸re j膮 podtrzymuj膮, symbolizuj膮 dziewi臋膰 anielskich ch贸r贸w. Ale to, co od razu rzuca si臋 w oczy, to wkomponowany w ni膮 naturalne skalne groty. Pochodz膮ce z antycznego dziedzi艅ca u偶ytkowego, jaskinie te, opr贸cz pierwotnej istoty Sanktuarium, czyli wapiennej jaskini Gargano, wizualnie przedstawiaj膮 r贸wnie偶 obraz pustego grobu i zwyci臋stwa Chrystusa nad grzechem i 艣mierci膮.

Istotnym elementem symboliczno – dekoracyjnym jest umieszczenie w 艣cianach 40 kamiennych ma艂ych p贸艂ek, bo czterdzie艣ci to w rzeczywisto艣ci biblijna liczba ucisku, pr贸by i pokuty. Kaplica jest przeznaczona r贸wnie偶 na celebrowanie wsp贸lnotowych nabo偶e艅stw pokutnych, aby lepiej przygotowa膰 pielgrzym贸w do indywidualnych spowiedzi, kt贸re odbywaj膮 si臋 w specjalnych pomieszczeniach, umieszczonych w g艂ebi 艣ciany po lewej stronie. Nad kaplic膮 pojednania zad ska艂膮 wznosi si臋 du偶y krucyfiks z otwartymi ramionami. To ten sam krucyfiks, kt贸ry znajdowa艂 si臋 w tzw. 鈥濿ej艣ciu byka鈥 i kt贸ry poddany oczyszczeniu i gruntownej renowacji, okaza艂 si臋 cenn膮 rze藕b膮 drewnian膮 z XIV-XV wieku. Twarz Chrystusa dotkni臋ta b贸lem i pozbawiona 偶ycia ma rzadk膮, intensywn膮 ekspresj臋. Wychodz膮c od prawej strony, kolejnym korytarzem wzwy偶, udajemy si臋 鈥炁沜ie偶k膮 pielgrzyma鈥, kt贸ra prowadzi z powrotem do Andegawe艅skich schod贸w, w pobli偶u kaplicy Madonny z Dzieci膮tkiem.