Liturgia Dwudziestej Dziewiątej Niedzieli Zwykłej ukazuje nam, że to Bóg kieruje historią, a przede wszystkim najważniejsi ludzie i instytucje.
Izajasz przypomina nam, że Bóg wybiera na narzędzie swego miłosierdzia poganina, który Go nie uznaje.
Na podstępne pytanie faryzeuszy o dopuszczalność płacenia daniny Cezarowi, Jezus odpowiada napomnieniem, by wypełniać swój ludzki i obywatelski obowiązek, ale także stanowczym potwierdzeniem autonomii sumienia i ludzkiej godności, których nie może deptać żadna apodyktyczna władza polityczna.
Chrześcijanie muszą odrzucić wszelkie fundamentalistyczne pokusy przekształcania Ewangelii w konstytucję polityczną.
Módlmy się, aby Duch Święty pozwolił nam z przekonaniem przyjąć Słowo, które zbawia.
Post a comment